„Pracowałem przy wszystkich domach na Osiedlu. Już wtedy bardzo mi się tutaj podobało i nawet my
rem saneczkowym i awionetką. Trzeba przyznać że budowniczowie osiedla — inżynierowie Jerzy Figura, Jerzy Koren, Mieczysław Szumski, żeby wymienić choć kilku ze zgranego kolektywu — nie uronili żadnego z naturalnych walorów. Zachowali, ba, stworzyli znakomitą symbiozę przyrody i urbanistyki, ujmującą harmonię estetyki i funkcji.
W dniu, kiedy młodej dzielnicy nadawano imię młodego patrona Janka Krasickiego, zarząd spółdzielni wręczył pięciu gdańskim sierotom książeczki mieszkaniowe. Ta szlachetna inicjatywa stąd właśnie, z Osiedla Młodych rozprzestrzeniła się na cały kraj.
cyjr. móv Spc
wia. atr
Drugą, jeśli chodzi o chronologię, lecz pierwszą co do wielkości nową dzielnicą Gdańska jest Przymorze. Jego historia zaczęła się mniej więcej przed dziesięciu laty, kiedy grupa zapaleńców, w większości nie posiadająca mieszkań, zakładała spółdzielnię mieszkaniową, do której mógł się zapisać każdy potrzebujący mieszkania obywatel Trójmiasta. Przymorska przygoda nie skończyła się dla nich na założeniu własnego gniazda, w zdecydowanej większości pracują w spółdzielni do dziś i najczęściej społecznie, z nawyku i więzi, jakie wytworzyły się w latach budowy. Roboty zakroili sobie i miastu co najmniej na drugie dziesięciolecie.“(11)